زیستبوم دیجیتال و انسان نو؛ بازآفرینی اخلاق
در عصر حاضر، انسان دیگر فقط ساکن جغرافیای فیزیکی نیست، بلکه در دل زیستبومی رسانهای، پیچیده و در حال تکوین زندگی میکند؛ زیستبومی که نهتنها کنشها و واکنشهای او را دگرگون ساخته، بلکه بنیانهای ادراکی، ارزشی و هویتیاش را نیز به چالش کشیده است.
در عصر حاضر، انسان دیگر فقط ساکن جغرافیای فیزیکی نیست، بلکه در دل زیستبومی رسانهای، پیچیده و در حال تکوین زندگی میکند؛ زیستبومی که نهتنها کنشها و واکنشهای او را دگرگون ساخته، بلکه بنیانهای ادراکی، ارزشی و هویتیاش را نیز به چالش کشیده است. ظهور رسانههای دیجیتال، انسان را به موجودی شبکهای بدل کرده است؛ موجودی که همزمان در چند جهان زندگی میکند و در معرض سیلی از پیامها، بازنماییها و تجربهها قرار دارد. این دگرگونی، فقط تغییر ابزارهای ارتباطی نیست، بلکه نشانه دگرگونی در شیوه زیستن و فهمیدن است.
در این سپهر نوین که با شتاب و بیمرزی گسترش مییابد، پرسشی بنیادین مطرح است: آیا فرهنگ زیستی انسان متناسب با این تحولات بازسازی شده است؟ و اگر نه، چه الزامات فرهنگی و اخلاقی برای زیستی سالم و معنادار در این فضا ضروری است؟